W dobie Web 2.0 więk­szość z nas chce łączyć się w spo­łecz­no­ści i grupy. Fora in­ter­ne­towe, grupy dys­ku­syjne (które nie są oznaką Web 2.0, ale nadal tworzą spo­łecz­no­ści), serwisy spo­łecz­no­ściowe — któż z nas nie należy cho­ciażby do jednej spo­łecz­no­ści in­ter­ne­to­wej? Spo­łecz­ność graczy WoW, spo­łecz­ność fanów SOAD, spo­łecz­ność Otaku czy dia­be­ty­ków — jest ich wiele, jedne są malutkie (spo­łecz­ność osób po­słu­gu­ją­cych się językiem espe­ranto) inne ogromne (Google+, LinkedIn, NK). Każdy kolejny serwis zrze­sza­jący wokół siebie dużą grupę osób zostaje od­no­to­wany w mediach na całym świecie. Nie inaczej jest w przy­padku Re­se­arch­Gate — „spo­łecz­no­ściówki” dla na­ukow­ców.

Re­se­arch­Gate to — jak już wspo­mnia­łem — serwis spo­łecz­no­ściowy dla „pra­cow­ni­ków na­uko­wych” powstały w 2008 roku. Jest naj­więk­szym tego typu pro­jek­tem (ponad milion użyt­kow­ni­ków), cał­ko­wi­cie wolnym od opłat. W jego obrębie znajdują się zbiory li­te­ra­tury fachowej; Re­se­arch­Gate udo­stęp­nia ponad 35 milionów do­ku­men­tów w więk­szo­ści peł­no­tek­sto­wych — od ar­ty­ku­łów po całe czasopisma.

Użyt­kow­nicy serwisu mają moż­li­wość na­wią­zy­wa­nia nowych zna­jo­mo­ści, dzie­le­nia się z innymi in­for­ma­cjami i, co naj­waż­niej­sze, za­miesz­cza­nia własnych dzieł i pu­bli­ka­cji. Możliwe jest także two­rze­nie grup te­ma­tycz­nych i blogów. Badacze dzięki ko­mu­ni­ka­cji wewnątrz systemu mogą na przykład ob­wiesz­czać ważne odkrycia lub za­pra­szać na imprezy branżowe.

Pro­jek­towi przy­świe­cały dwa cele. Pierw­szym z nich było unik­nię­cie „dubli”, gdy jeden z na­ukow­ców ob­wiesz­czał światu nową pracę, oka­zy­wało się, że ktoś inny także zajął się tym tematem i doszedł do iden­tycz­nych wniosków. Dzięki Re­se­arch­Gate możliwe jest wcze­śniej­sze uprze­dze­nie innych na­ukow­ców z danej dzie­dziny, że pra­cu­jemy nad pewnym badaniem. Drugim celem było za­cie­śnie­nie więzi między ba­da­czami z całego świata tak, aby mogli oni uczyć się od siebie samych. Dzięki takiemu po­dej­ściu całkiem możliwe, że przełom w leczeniu raka nastąpi nie w 2015 roku, a już w roku 2012.

Re­se­arch­Gate umoż­li­wia stwo­rze­nie własnej wizytówki-profilu, w którym prócz pod­sta­wo­wych danych możliwe jest za­pre­zen­to­wa­nie własnej bi­blio­teki, badań na­uko­wych, pu­bli­ka­cji itd. Ciekawym roz­wią­za­niem jest także „Similiar Abstract Search Engine” — wy­szu­ki­warka, która po umiesz­cze­niu w serwisie naszej pracy dokona prze­glądu naj­bar­dziej od­po­wied­nich te­ma­tycz­nie ma­ga­zy­nów, które ze­chcia­łyby się zgodzić na pu­bli­ka­cję naszych spostrzeżeń.

Portal jest an­glo­ję­zyczny, jednak stwo­rzona została grupa dla Polaków — Re­se­ar­chers In Poland